ولادت قطب عالم امکان حضرت ولیعصر (عج)

السلام علیک یا فارس الحجاز

 

ای برده امان از دل عشاق کجایی؟

عصر انتظار

همه چشم به راه آمدن شما هستند. کوچه ها چراغان. گلدان ها پر از گل نرگس. پنجره و درهای خانه ها باز. فضا پر از عطر یاس. جامها پر از آب کوثر. ظرف ها پر از سیب قرمز. دل ها لبریز از عطش انتظار. آدم و حوا. نوح و ابراهیم. حضرت عیسی. فرشتگان و ملائک. مریم و آسیه. انبیا و اولیا. انس و جن. عرشیان و فرشیان. ارواح شهدا و صلحا. مکه و مدینه. منا و مروه. نجف و بقیع. کربلا و کاظمین. مشهد و سامرا. کوچه های مدینه. چاه های کوفه. تابوت تیرباران. زمین کربلا. ظهر عاشورا. گودال قتلگاه. گهواره ۶ ماهه. دروازه ساعات. خرابه شام. زمین و آسمان. ستاره ها و سیاره ها. شمال و جنوب. شرق و غرب. آفاق و انفس. پرندگان آسمان. ماهیان دریاها. دعای ندبه و توسل. آل یاسین و دعای فرج. زیارت ناحیه مقدسه. ((اللهم عجل لولیک الفرج))ها. شاعران در انتظار سرودن آمدنت. نویسندگان در حال نوشتن خوشامدگویی. روزنامه نگاران مشغول انتخاب تیتر ورود. غروب جمعه ها. شبهای سه شنبه. جاده مسجد جمکران. منتظران بیقرار و بیتاب. دردمندان مضطر. قرضمندان مستاصل. گرفتاران امیدوار. حاجتمندان. روزها. هفته ها. ماه ها. فصل ها. سال ها. قرن ها. مسجدها. حسینیه ها. حرم ها. امام زاده ها. سقاخانه ها. عشق. عدالت. مهربانی. صلح. صفا. صمیمیت. دوستی. صداقت. دعا. نور. واژه ها. ذولفقار حیدر (ع). خطبه های فاطمه (س) و همه چشم به راه آمدن شما هستند/.

ای کاش کاسه های گدایی ما با دست با کفایت شما از رحمت الهی پر شود. ای کاش بیایی تا دیگر کسی به ما طعنه بی صاحب بودن نزند/.

یا علی مدد

ولادت حضرت اباعبدالله (ع) و امام سجاد (ع) و حضرت عباس (ع)

شعبان شد و پیک عشق از راه آمد

 

عطر نفس بقية الله آمد

 

با جلوه سجاد،ابوالفضل و حسين

 

يك ماه و سه خورشيد در اين ماه آمد

رسول الله (ص) فرمود:

رجب ماه خدا و شعبان ماه من و رمضان ماه امت من است

آمده از عــرش حق بر ما سروش

آمده مـي‏خوار و ساقي ، مي‏فروش

آمده سجاد (ع) و عباس (ع) و حسين(ع)

زين سبب بر پاست در عالـــــم خروش

مبعث پیامبراکرم

محمّد صلی الله علیه و آله وسلم سفیر خداوند بود بر بندگان تشنه حقیقت و محبّت، و هدف نهایی او برای خلقت همه هستی؛ که لولاکَ لما خَلَقْتُ الاَفْلاکَ؛ گل سرسبدهستی، مایه فخر و مباهات خداوند عالم نزد ملایک و جانشین راستین او بر روی زمین. کسی که:

بَلَغَ العُلی بِکمالِهِ	کَشَفَ الدُّجی بِجمالِهِ
حَسُنتْ جَمیعُ خِصالِهِ	صلّوا علیه و آله

با غمزه و اشاره ای، نکته ها و رازها آموخت و به مقام استادی عالم رسید.

نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت

به غمزه مسئله آموز صد مدرس شد

محبوبی که با جمال سیرت و صورت خود، همه پرده های تاریک جهل و حجابهای خودخواهی را کنار زد و در سیر معراجی خود از جبرائیل، امین وحی الهی، پیشی گرفت؛ دل سوزی که تا دم آخر، رنجها و دردها را تحمّل کرد تا نشان زیبایی «رحمةً للعالمین» را از دست بخشنده خدا، دریافت کند...